نمی‌دانم آقای احمدی‌نژاد، چه سالی به تهران آمده و در نارمك، ساكن شده است. اما نویسنده این سطور، دقیقا 40 سال قبل (سال 1348) به عنوان كودكی خردسال به همراه خانواده در همان میدانی كه محل استقرار منزل شخصی آقای احمدی نژاد است سكونت داشت. از همان زمان، علاوه بر میوه فروشی و بقالیكه رئیس دولت برای اطلاع از قیمت گوجه فرنگی به آن مراجعه كرد، یك نانوایی سنگكی نبش خیابان سامان و در فاصله كمتر از 500 متری منزل فعلی رئیس دولت، قرار داشت. همچنین در خیابان سمنگان و در فاصله بسیار كوتاه از این سنگكی‌پزی، نانوایی تافتونی و بربری وجود دارد. لذا با آسودگی میتوان گفت كه كسب اطلاع از قیمت انواع نان برای احمدی‌نژاد كاری آسان است.

با این مقدمه، مایلم به سر و صداها و دغدغه‌های فراوانی اشاره كنم كه در روزهای اخیر پیرامون افزایش بـی‌سـابـقه قیمت نان به راه افتاده و حتی سیمای جمهوری اسلامی ایران را نیز علی‌رغم ارادت ویژه به دولت و رئیس آن، به واكنش واداشته است.

البته ماجرای نان هم مانند بسیاری از سوژه‌های دیگر، به یك سریال خسته‌كننده <تایید و تكذیب> تبدیل شده و ‌ ‌ لذا به نظر می‌رسد سر و صداهای ایام اخیر، تحرك چندانی در میان دولتمردان ایجاد نخواهد كرد. ناگفته نماند كه نان، هم‌اكنون نقش <غذای غالب> را در سفره اكثر ایرانیان ایفا می‌كند و به نظر می‌رسد سهم اغلب هموطنان از نفتی كه قرار بود سر سفره‌های آنها بیاید نیز به <نان> داده شده است. لذا تغییر ناگهانی قیمت نان، هم به خودی خود موجب نگرانی است و هم تاثیر گریز‌ناپذیر آن بر قیمت سایر كالاها، می‌تواند دغدغه‌های بیشتری را نصیب اقشار ضعیف و متوسط جامعه كند. خبر این افزایش زمانی به سطح رسانه‌ها كـشـیـده شـد كه تنها دو هفته قبل از آن، معاون برنامه‌ریزی استانداری تهران با رد اخبار مربوط به افزایش غیرمتعارف قیمت نان گفته بود:

‌نان سنگك نه تنها افزایش قیمتی نداشته، حتی قیمت آن كاهش داشته است.> به گفته این مقام دولتی <وزن نان سنگك از 450 تا 500 گرم به 800 گرم افزایش اما قیمت آن از 200 تومان به 175 تومان كاهش یافته است.> تنها دو هفته بعد از این اظهارنظر و در شرایطی كه هنوز گرانی‌های ناشی از طرح هدفمندكردن یارانه‌ها بر زندگی مردم سایه نینداخته است افزایش قیمت انواع نان به حدی رسیده كه رسانه‌های اصولگرا نیز فغان برآورده‌اند. اكنون این سوال ساده قابل طرح است كه <وقـتـی دولـت نمی‌تواند نرخ ضروری‌ترین كالای مصرفی مردم را علیرغم تسلط نسبی بر كار نانوایان و علنی بودن افزایش قیمت آن، كنترل كند چگونه خواهد توانست نگرانی مردم و نمایندگان مجلس در خـصـوص گرانی‌های ناشی از حذف یارانه‌ها را برطرف نماید؟> ‌

راستی آیا آقای احمدی‌نژاد اظهار نگرانی مكرر نمایندگان اصولگرا و اصلاح طلب مجلس و اقتصاددانان مستقل را شنیده كه بعضی از آنها به صراحت بر ناتوانی دولت در كنترل گرانی‌ها به خصوص پس از حذف یارانه‌ها تاكید می‌كنند؟ آیا این بار نیز قرار است كه مـوضوع گرانی‌ها وارد بازی تكذیب یا طنازی‌هاینه چندان شیرین دولتمردان شود؟ رئیس دولت، هفته پیش به طور سرزده به مجلس رفت تا با استفاده از شیوه‌های روانی و تبلیغاتی، نمایندگان را به تصویب لایـحه تحول اقتصادی بر اساس تشخیص دولت، تشویق كند. آن روز، نمایندگان مجلس تجربیات و خاطرات خود از عملكرد دولت را قابل اعتمادتر از وعده‌های دولتمردان دانستند و از تصویب خواسته رئیس دولت، خودداری كردند. اما دیروز به صورت ناگهانی، ورق برگشت؛ به طوری كه فریاد اعتراضی احمد توكلی - سرشناس‌ترین اقتصاددان اصولگرا- برخاست.

توكلی كه ظاهرا پاسخی از رئیس جلسه دریافت نكرد معتقد بود مصوبات جلسه دیروز، مصوبات قبلی را نقض كرده و اختیارات گسترده‌ای به دولت داده است. به عبارت دیگر در حالی كه تجربه ناكامی دولت در كنترل قیمت یك كالا، پیش روی مردم قرار دارد نمایندگان مردم، اختیارات فراوانی برای ایجاد تغییرات گسترده در نرخ انواع كالا و خدمات به دولت می‌دهند. پس شاید بهتر باشد كه به جای امید بستن به مجلس برای دفاع از حقوق ملت، دست به دامان رئیس دولت شویم و از او بخواهیم به جای حضور سرزده در مجلس، سری به نانوایی‌ها بزند و آثار مقدماتی و روانی لایحه مورد اصرار او- هدفمند كردن یارانه‌ها- را ببیند. شاید قبل از آن به صلاح دولت نباشد پا در مسیری بگذارد كه از هم اكنون، اضطراب را به خانه بسیاری از حقوق بـگیران و اقشار ضعیف- و حتی متوسط جامعه- آورده است.